Verklaring: Deze gedachte, dat men geen fouten of gebreken ziet in iemand, die men lief heeft, vindt men reeds bij Plato: hij die lief heeft wordt blind met betrekking tot het voorwerp zijner liefde.

De Romeinen zeiden amens amans, een verliefde is zijn verstand kwijt (Plaut. Merc. 82; Ter. Andr. 218) of nemo in amore videt (Prop. 2, 14, 18; Hor. Sat. 1, 3, 38);

Middellatijn, Werner, 8; 66: cecat amor mentes ac interdum sapientes; omnis amor cecus; non est amor arbiter equis.

In vele talen wordt deze gedachte op soortgelijke wijze uitgedrukt; zie Wander iii, 135; 151 en vergelijk het Middelnederlands Minne is blint (zie o.a. Maerland, Wap. Mart. II, 314; Kaetspel, 42);

Goedthals, 23: Die minne is blendt, sy gaet daer mense nyet en sendt, amour aveugle raison;

Brederoo I, 311; Cats I, 466:

                    Die van liefde zijn gesteken
                    En sien noch vlecken noch gebreken.

C. Wildsch. II, bl. 216 en verder de door Harreb. II, bladz. 27 opgegeven bronnen; Villiers, 73: voor Zuid-Nederland zie Volkskunde XXI, 156;

Antw. Idiot. 762: De liefde is blind, zee de boer, en hij kuste zij(n) kalf op zij(n) gat;

Teirl. II, 212;

Waasch Idiot. 404: De liefde is blend, ze zit in de oogen eerst;

Fries: ljeafde is blyn;

De Cock², 110; 285.